Op 11 februari is in het gemeentehuis een hoorzitting geweest over het Mobiliteitsplan. Er waren tal van insprekers en duidelijk werd dat er veel verschillende en tegenstrijdige belangen zijn. De een wil de afsluiting van de Noordeindseweg opheffen, terwijl de ander de huidige situatie wil handhaven. Men ervaart de Planetenweg en Oostersingel als gevaarlijk en wil 30km/u instellen en veiliger fietsoversteken. Doortrekken van het Berkelsdijkje naar de Boterdorpseweg is een mogelijkheid om het verkeer in het centrum beter af te wikkelen, maar er wordt gevreesd voor een aantrekkende werking waardoor er nog meer verkeer over de Planetenweg en Oostersingel zal gaan rijden. Het idee van goede bewegwijzering naar Berkel-Centrum, de sportvelden en voor doorgaand verkeer werd door veel partijen omarmd.
Onze voorzitter gaf aan, dat de Fietsersbond voorstander is om van het Berkelsdijkje een fietsroute te maken en auto’s te weren. Het Berkelsdijkje is namelijk de ontbrekende schakel in het Landscheidingsfietspad/Lansingpad dat loopt van Halte Rodenrijs naar Zoetermeer. Ook is de Fietsersbond tegen het weer mogelijk maken van doorgaand verkeer op de Noordeindseweg. Was het vroeger een racebaan, na de afsluiting kunnen fietsers er in ieder geval een stuk veiliger rijden. Het aangelegde fietspad tussen de Alkmaardermeerlaan en Markermeerstraat aan de westzijde van de Noordeindseweg biedt geen goed alternatief, omdat dit aan beide zijden over woonstraten gaat met veel verkeersdrempels.
Tijdens de vergadering van Commissie Ruimte op 15 maart zou er een concept raadsbesluit over de verkeerssituatie in het centrum van Berkel worden behandeld. Dit pakte echter anders uit. Van het uitgebreide en prima onderzoek van de firma Grontmij werd niet veel gebruikt. De commissieleden zoomden teveel in op de poller in de Herenstraat en de heropening van de aansluiting van de Noordeindseweg op de rotonde. Sam de Groot van de PvdA riep vertwijfeld uit voor welk probleem dit een oplossing is. Hij kreeg van anderen bijval. Een groot aantal amendementen werd ingediend. De vergadering werd bovendien vertroebeld door steeds weer het besturingsmodel BOB, dat tegenwoordig wordt gehanteerd, te verklaren. Ook storend en weinig constructief was het gebekvecht van verschillende partijen over standpunten die in het verleden waren ingenomen. Mijns inziens is het beter door voortschrijdend inzicht terug te komen op een eerder ingenomen standpunt, dan je vast te houden aan een zinkend schip.